Category Archives: โรคน่ารู้

โรคกลัวรูพรุนไม่ได้ถูกจัดว่าเป็นโรคทางจิตเวชอย่างเป็นทางการ แต่เป็นภาวะที่ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจ ขยะแขยงหรือกลัวเมื่อเห็นสิ่งของที่มีรูเล็กๆจำนวนมากอยู่รวมกัน เช่น รังผึ้ง ฝักบัว หรือฟองน้ำ แม้ว่าโรคนี้จะยังไม่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการให้เป็นความผิดปกติที่สามารถวินิจฉัยได้ในคู่มือการวินิจฉัยและสถิติความผิดปกติทางจิต แต่ผู้ป่วยจำนวนมากมีปฏิกิริยาทางร่างกายและอารมณ์ที่กระตุ้นให้เกิดความกลัวนี้

โรคซึมเศร้าระหว่างตั้งครรภ์คือภาวะซึมเศร้าที่เกิดขึ้นระหว่างการตั้งครรภ์ เป็นความผิดปกติทางอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของสารเคมีในสมอง ซึ่งอาจมีสาเหตุมาจากการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนที่เกิดขึ้นจากการตั้งครรภ์ รวมถึงปัจจัยอื่นๆ เช่น ความเครียด ความสัมพันธ์และประวัติสุขภาพจิต โรคซึมเศร้าระหว่างตั้งครรภ์เป็นภาวะที่พบบ่อยและส่งผลกระทบต่อสุขภาพของคุณแม่และลูกน้อยได้

โรคติดเชื้อสเตร็ปโตคอคคัส ซูอิสเป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่สำคัญที่ควรทราบ โดยเฉพาะผู้ที่สัมผัสกับสุกรหรือบริโภคเนื้อสุกรที่ไม่สุก โรคนี้สามารถก่อให้เกิดอาการป่วยได้หลายรูปแบบ ตั้งแต่ไม่รุนแรงไปจนถึงรุนแรงถึงชีวิต การติดเชื้อสเตรปโตค็อกคัสซูอิสเป็นโรคแบคทีเรียที่ส่งผลต่อสุกรเป็นหลักแต่ยังสามารถคุกคามสุขภาพของมนุษย์ได้อีกด้วย

ไซยาโนแบคทีเรียเป็นแบคทีเรียชนิดหนึ่งที่สามารถสังเคราะห์แสงได้ มักพบในแหล่งน้ำต่างๆในสภาวะที่เหมาะสม เช่น อุณหภูมิสูงและมีสารอาหารมาก ไซยาโนแบคทีเรียจะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว แม้ว่าไซยาโนแบคทีเรียหลายชนิดจะไม่เป็นอันตราย แต่บางชนิดสามารถผลิตสารพิษที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์และสัตว์ได้

โรคหูดหงอนไก่เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่พบบ่อยมากโรคหนึ่ง เกิดจากการติดเชื้อไวรัส HPV ซึ่งมีหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่ทำให้เกิดหูดหงอนไก่บ่อยที่สุดคือ HPV 6 และ 11 หูดหงอนไก่คือติ่งเนื้อขนาดเล็กที่ขึ้นบริเวณอวัยวะเพศ ทวารหนักหรือบริเวณใกล้เคียง รูปร่างของหูดอาจเป็นปุ่มนูนเล็กๆ คล้ายหงอนไก่หรืออาจเรียงตัวกันเป็นกลุ่มคล้ายดอกกะหล่ำ

โรคเรื้อนเป็นโรคติดต่อเรื้อรังที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียชื่อ Mycobacterium leprae ถึงแม้จะเป็นโรคที่คนกลัวกันมาก แต่ปัจจุบันสามารถรักษาให้หายขาดได้ และถ้าได้รับการรักษาตั้งแต่ระยะแรกเริ่ม ก็สามารถป้องกันความพิการได้ โรคเรื้อนหรือที่เรียกอีกอย่างว่าโรคแฮนเซนเป็นโรคติดเชื้อเรื้อรังที่เกิดจากแบคทีเรียไมโคแบคทีเรียม เลปราแม้ว่าโรคนี้จะมีประวัติยาวนานและมักเกี่ยวข้องกับการตีตรา

ภาวะแทรกซ้อนจากการถูกผึ้งต่อยเป็นเรื่องที่ควรระวัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ที่มีอาการแพ้พิษผึ้ง หรือถูกผึ้งต่อยหลายครั้ง การถูกผึ้งต่อยเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้บ่อย โดยเฉพาะในระหว่างทำกิจกรรมกลางแจ้ง แม้ว่าการถูกผึ้งต่อยส่วนใหญ่จะทำให้เกิดความไม่สบายเพียงเล็กน้อย แต่สำหรับบางคน การถูกผึ้งต่อยอาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนที่ร้ายแรงได้

โรคบาดทะยักในทารกแรกเกิดเป็นภาวะร้ายแรงที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Clostridium tetani ซึ่งส่งผลต่อระบบประสาท ทำให้กล้ามเนื้อหดเกร็งอย่างรุนแรง โดยเฉพาะบริเวณกรามและคอ ทำให้มีอาการขากรรไกรแข็ง กลืนลำบากและหายใจลำบาก ในทารกแรกเกิดการติดเชื้อมักเกิดขึ้นผ่านทางสายสะดือที่ไม่สะอาดในขณะทำคลอดหรือการดูแลสะดือที่ไม่ถูกสุขลักษณะ

โรคโนโรไวรัสเป็นโรคที่พบบ่อย ทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสียและปวดท้อง ถึงแม้จะไม่ร้ายแรงถึงชีวิต แต่ก็สร้างความไม่สบายตัวและรบกวนชีวิตประจำวันได้ โนโรไวรัสเป็นไวรัสที่ติดต่อได้ง่าย ทำให้เกิดการอักเสบของกระเพาะอาหารและลำไส้เล็กหรือที่เรียกกันทั่วไปว่าอาหารเป็นพิษหรือไข้หวัดลงกระเพาะไวรัสนี้แพร่กระจายผ่านการสัมผัสกับอุจจาระหรืออาเจียนของผู้ติดเชื้อ

โรคสมองติดยาเป็นโรคที่เกิดจากการที่สมองปรับตัวเข้ากับการใช้สารเสพติดซ้ำๆ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางชีวเคมีในสมอง ส่งผลให้ผู้เสพติดมีความต้องการที่จะใช้สารเสพติดมากขึ้นเรื่อยๆ แม้จะรู้ว่ามีผลเสียต่อสุขภาพก็ตาม เมื่อเราใช้สารเสพติด สมองจะหลั่งสารโดปามีนออกมาซึ่งเป็นสารที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขและพึงพอใจ การใช้สารเสพติดซ้ำๆ จะทำให้สมองปรับตัว

โรคไข้ดินหรือโรคเมลิออยด์เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียชนิดหนึ่งที่พบได้ทั่วไปในดินและน้ำ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีความชื้นสูง เช่น นาข้าว ท้องไร่ แปลงผัก และสวนยาง เชื้อแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรคนี้คือ Burkholderia pseudomallei อาการของโรคไข้ดินมีความหลากหลายมากขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่เชื้อเข้าสู่ร่างกายและความรุนแรงของการติดเชื้อ

เนื้องอกรังไข่คือก้อนเนื้อที่เกิดขึ้นในรังไข่ของผู้หญิงซึ่งอาจเป็นก้อนเนื้อที่ไม่มีอันตรายหรืออาจเป็นมะเร็งได้ การรู้จักเกี่ยวกับโรคนี้เป็นสิ่งสำคัญเพื่อให้คุณผู้หญิงสามารถดูแลสุขภาพตัวเองได้อย่างถูกต้อง สาเหตุที่แน่ชัดของเนื้องอกรังไข่ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ปัจจัยเสี่ยงบางอย่างเช่น อายุที่มากขึ้น ประวัติครอบครัวที่มีคนเป็นเนื้องอกรังไข่และการมีบุตรน้อยอาจเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดโรคนี้ได้